We worden wakker en Miriam gaat naar beneden om de broodjes, die we de vorige avond nog hebben besteld, op te halen. We ontbijten, kijken even op Google Maps waar we nou precies zitten en maken een plan voor vandaag….

We blijven vandaag op en rond de camping, kopje koffie met een “tik” (likeur genaamd Dievertje). Boek lezen, foto’s van de omgeving maken en douchen.

Ja, voor het douchen betaal je 50 cent voor 4 minuten. Maar eerst een muntje scoren en dat is zelf niet zo makkelijk. Wel kleingeld van thuis mee, maar net geen €0,50 en ook het wisselbakje is leeg. Dus leuren bij de buren, gelukkig had net iemand een aantal muntjes gescoord in het dorp Wolfach. De vrouwen en de mannen hebben ieder een eigen afdeling, 3 toiletten en 3 douches. De douche is voorzien van één (regen)kop en gelukkig ook een stop/ startknop om je in te zepen. Muntje erin en een campingdouche nemen. De temperatuur en de straal is precies goed, dus voor dit onderdeel krijgen ze een ++.

Rond 13:30 op de fiets naar Wolfach. Ik zet mijn helm op, ja speciaal gekocht voor deze vakantie. En we rijden de Talstraße af. Eén trap en de rest doet de fiets als we de berg omlaag rijden. Soms rijden we op een fiets- voetpad en soms op de weg. Wolfach is een  mooi dorp met een eigen station,  je rijdt onder een poort naar binnen, de weg bestaat uit  kinderkopjes, mooi stadshuis, oude apotheekbeelden boven de winkel en een bakkertje Waidele waar we thee en taart eten. Het brood dat op de camping bezorgd wordt komt ook bij hen vandaan. Bij de supermarkt halen we 2x avondeten (groenten uit het vriesvak en vlees), chips, appels. Als we weer terug naar de camping willen wil opeens de accu van de fiets van Han niet meer aangaan. Grrr. Gelukkig na een paar keer de accu eruit te halen start hij toch weer en kunnen we terug naar de camping.

Onderweg zien we dat naast de weg die we gefietst hebben en aan de andere kant van het beekje dat er loopt ook een wandelpad loopt. Met leuke beelden en weetjes. Dit pad gaan we zeker deze vakantie ook lopen.

De terugrit valt mee, pas het laatste stuk wordt zwaar, dus de versnelling in zijn 4 en de trapstand in zijn 2 klimmen we omhoog. Alleen het pad naar de camping is te stijl, we zetten de fiets in loopstand en duwen ons zelf om. Pff maar we zijn er. Ondertussen hebben we buren gekregen, ook met een kipcaravan, gelukkig niet voor ons. Tijd voor een biertje en wat chips, boekje erbij. Rond 17:00 is het tijd voor het avondeten en we merken dat er steeds meer mensen binnenkomen. Maar ook dat iedere keer het lege plekje voor ons, dat ons zo’n mooi uitzicht geeft, wordt aangewezen. Van, “u kunt hier staan, maar ook daar”.

Ondertussen hebben we gegeten en afgewassen en is het 19:00. Maar nog steeds is het plekje voor ons leeg en rondom ons vol aan het worden. Er staat zelfs nu een camper op het dak van de garage, klinkt wel heel gek deze zin! Maar het dak van de garage van het huis is gelijk de parkeerplek voor de auto’s. Een klein deel (asfalt en een stukje gras) was al afgezet met pionnen. Hier staat dus nu een camper.

Het huis van de eigenaar staat beneden. Tussen het huis en de garage gaat een trap omhoog en aan beide kanten zijn vertrekken. Een heren en een dames wasgelegenheid, een drooghok en een stuk hoger een ruimte waar je kan afwassen, handwas en waar folders liggen van de omgeving.