De trip naar Konstanz gaan we toch niet doen. Het blijkt namelijk dat Konstanz niet in het gebied ligt van het Zwarte Woud. Onze reis zou dan gaan tot Villingen-Schwenningen. Vandaaruit zouden we dan een treinkaartje moeten kopen naar Konstanz. Voor twee stationnetjes verder zouden we €68,- moeten betalen en dat vonden we toch wat te veel.

We stappen lekker op de fiets en gaan een stuk rijden. Dan zien we het bordje Gutach, we weten van het zien uit de trein dat hier een openluchtmuseum en een roddelbaan is. Dus daar fietsen we naar toe. Onderweg komen we een mooie vlag tegen met alle zintuigen erop “Park mit Allen Sinnen”. Hier kan je ook heerlijk ijs eten en dat doen we dan ook. Dan fietsen we verder over het mooie fietspad dat leidt ons naar Hornberg. Onderweg zien we “Beppie” zitten met wie we samen op de foto gaan.

Eenmaal in Hornberg op zoek naar een supermarkt want we zijn nog steeds opzoek naar limonade. Gevonden, een fles vlierbloesemsiroop. Dan volgen we het bord naar het “Schloss” en het naastgelegen ruïne. Op het terras nemen we eerst wat te drinken en dan beklimmen we het pad naar de ruïne. De toren kun je beklimmen en het uitzicht is magnifiek. Ook rondom de ruïne is het mooi en bezienswaardig. Het hotel van binnen ziet er mooi uit met oude meubels van toen en ook een vleugje van nu.

We voelen dat de temperatuur wat veranderd, drukkende lucht en ook het wolkendek zegt dat het kan gaan regenen. Dus fietsen we terug. In het dorp zien we een ander fietspad dat leidt ons achter de huizen en velden langs tot we weer bij “Beppie” uitkomen en we het fietspad volgen tot het dorp Kirnbach en het laatste stuk over de weg naar de camping volgen. En jawel, even later gaat het regenen. Schuilend onder de luifel genieten we van ons avondeten (tagliatella met spinazie en tomaat met daarbij plakjes komkommer en twee sneetjes brood).